Sığınakların en önemli işlevi kadınlara can güvenliği sağlamaktır. Sığınaklarda, kadınların iç güçlenmelerini sağlamak, şiddetsiz bir ortamda kendilerinin ve çocuklarının hayatları ile ilgili özgür iradeleri ile karar alabilmelerin olanaklarını oluşturmak için sosyal, hukuksal, psikolojik destek verilmektedir. Ayrıca diğer kadınlarla bir arada olarak şiddeti sadece kendilerinin yaşamadıkları konusunda farkındalık yaratır. Böylece şiddete maruz kalmış kadınlar utanç duygusundan kurtularak dayanışma içinde olabilecekleri kadınlarla karşılaşırlar.

Mor Çatı kurulduğu 1990 yılında, maddi sıkıntılar yüzünden sığınak açamadı; fakat danışma merkezi ile kadınlara destek verdi. İlk dönemde yapılan çalışmalar sonucunda Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu'na bağlı bazı misafirhaneler şiddete uğrayan kadınları da almaya başladı. 1995'te ise sığınak faaliyete geçti. Alçılan sığınak 1998 yılına kadar yürütülebildi. Ekonomik sıkıntılar nedeniyle 3 yıl çalıştırılabilmesine rağmen, sığınak 350 kadın ve 250 çocuğa şiddetsiz bir yaşama geçmenin olanaklarını sağladı. Mor Çatı sığınağı Türkiye'deki ilk bağımsız sığınaklardan biridir. Yürütülen sığınak çalışması gerek kadın hareketine gerekse devlete kadın bakış açısı ile nasıl bir sığınak çalışması yapılacağı noktasında örnek teşkil etmektedir.

Mor Çatı 2005 Ekim ayında Beyoğlu Kaymakamlığı SYDV ile gerçekleştirdiği 2 yıllık protokol ile 2. sığınak çalışmasını hayata geçirdi. Bu çalışma bir devlet kurumu ile bir kadın örgütü arasında ortaklaşa gerçekleştirilen ilk sığınak deneyimidir. Sığınağın finansal desteği Beyoğlu Kaymakamlığı SYDV tarafından karşılanmakta, işleyiş politikası ise uluslar arası feminist ilkeler doğrultusunda Mor Çatı tarafından belirlenmektedir.


Sığınaklar neden gerekli?